• Slider1
  • Slider2

Kleszcz

Kleszcz

Kiedyś mówiło się, że spadają głównie z drzew, ale dziś powszechnie już wiadomo, że kleszcze czają się niemal wszędzie.

Mogą czyhać w trawie w parku, na łące czy na miejskim trawniku, mogą czatować w krzakach, bo doskonale się wspinają, mogą też – bo w każdej legendzie jest ziarno prawdy – siedzieć nisko na drzewie, licząc, że uda im się spać na kark nowego żywiciela. Co najciekawsze kleszcze potrafią przeżyć bez pożywienia do dwóch lat. Bez problemu zimują, na czas chłodów, zakopując się w ciepłej ściółce lub chroniąc się w miejskich piwnicach.

Kleszcze to pająki, ale umownie wyodrębnia się je w osobną grupę, gdyż przedstawiciele tego gatunku wyspecjalizowały się w pasożytnictwie. We wszystkich trzech stadiach swojego życia – larwalnej, nimfy i dojrzałej – ssą krew innych stworzeń, zwłaszcza ssaków.

Kleszcza łatwo rozpoznać, choć poszczególne osobniki różnią się pomiędzy sobą ze względu na ponad 600 odmian, w których występują w tej części Europy, płeć (samce różnią się od samic), stadium rozwojowe (larwy, nimfy i dojrzałe osobniki), a nawet etap żerowania - głodne kleszcze są ciemne i smukłe, przypominają bardziej małe żuczki, najedzone – rozdęte i jasne, kojarzą się wielu z koralikami. Nienajedzony kleszcz ma od 1 do 30 milimetrów, ale większość osobników nie przekracza 15 milimetrów. Jako pająki mają 4 pary odnóży, z których pierwsze przekształcone są w tzw. narząd Hallera – aparat do wąchania i badania podłoża.

Kleszcze przenoszą wiele groźnych chorób. Począwszy od groźnych dla ludzi boreliozy, odkleszczowego zapalenia mózgu, anaplazmozy, bartonelozy, tularemii i riketsjozy, po zabójcze dla naszych pupili gorączkę Q, babeszjozę.